De Fisherman’s trail is een langeafstandswandeling van ongeveer 225 km langs de Zuidwest kust van Portugal die deels door de natuurparken in de regios Alentejano en de Algarve loopt. De trail volgt grotendeels de traditionele wandelpaden die vissers vroeger namen om bij hun favoriete hengel- of vis plek te komen. Wij volgen hun voetstappen op smalle zandpaden tussen de dorpen, langs spectaculaire kliffen en eindeloze stranden, steeds met uitzicht op zee. 

We zijn er alleen met het geschreeuw van meeuwen, het geklepper van ooievaars die op de steile rotsen nestelen en het razen en donderen van de Atlantische oceaan. We wandelen tussen maquis dat ruikt naar rozemarijn en wilde tijm en de cistusroos die laag bij de grond groeit en zich als een enorm tapijt over de kliffen verspreid. De leerachtige stevige bladeren plakken een beetje en ruiken weeïg naar hars als we door het dichte struikgewas gaan. Het is nog februari en de lente begint aarzelend met de fragiele bloemen van mosterd en sterhyacint , grote leeuwenbek, een bijzondere orchidee en hier en daar de eerste felgele of felrode bloemen van het woekerende  ijskruid. In april loop je hier in een overdonderend geurend veldboeket, een reden om ooit nog eens terug te keren.

We starten bij Sagres, het uiterst zuidwestelijke puntje van Portugal waar we bij de vuurtoren, omringd door de Atlantische oceaan toch een beetje een einde van de wereld gevoel ervaren. Vanaf de São Vicente kaap slingeren we door het struikgewas langs de rand van de kliffen in de richting van Telheiro en weer terug. De kliffen rijzen 70 meter steil vanuit de zee omhoog en als ik over de rand naar beneden kijk zie ik een beangstigend bruisend bubbelbad van ruwe branding. Onze eerste kilometers zitten erop als we de zeemeeuwenrots voor ons en de vuurtoren van São Vicente in de verte zien. Dit is een plek om de zon spectaculair te zien ondergaan maar daarvoor is het nu toch wat te koud. Wij zoeken ons plekje op onder de dennen op een mooie camping bij Sagres. Wildkamperen mag niet meer in het park, een boete van 600 euro zorgt ervoor deze uitgestrekte ruige leegte zijn schoonheid behoudt.

De volgende dag rijden we langs velden vol geel bloeiende klaver door een glooiend groen natuurpark naar het ongerepte brede zandstrand van Castelejo. Het strand strekt zich uit onder hoge donkere kliffen van lei- en kalksteen en bij eb kun je helemaal naar het naastgelegen Cordamo strand wandelen. De gelaagde rotsformaties steken als een enorme omgevallen stapel verbrande boterhammen uit de zee omhoog en het zonlicht glinstert in ondiepe poelen. De harde wind rukt aan onze kleren en omdat het nu snel vloed wordt, klimmen we omhoog om via de kliffen het andere strand te bereiken. Daar zien we nog meer donkere kliffen langs een  kiezelstrand dat verderop overgaat in een ritmische opeenvolging van gekantelde harde en zachte steenlagen. Het lijkt alsof iets of iemand boven ons een gigantisch boek heeft opengeslagen met stevige bladzijden die vertellen over het binnenste van de aarde.